Tag Archives: diskordia

Ciemna przemiana – upadek dusz ludzkich

Proces upadku i degradacji – Ciemna przemiana

Ciemna przemiana to proces upadkowej, degradacyjnej przemiany energetyczno-duchowej struktury człowieka, podczas którego cała duchowa istota ludzka zostaje wypisana z dobrej, boskiej, energii jedynej i przemianowana na złą energię przeciwną, przez co raz na zawsze zostają zerwane wszelkie więzy z boskimi przestrzeniami duchowymi, które stworzyły ludzkiego ducha i duszę. Jeśli duch zostanie wypisany z Archiwum Stworzenia, z Księgi Życia, nawet Bóg Stwórca nie będzie w stanie odzyskać go dla tego świata. Nie dlatego, że Bóg Stwórca nie dysponuje taką Mocą, ale dlatego, że sam nie zaprzecza Prawom, na których całość zbudował.

ciemna-strona-mocyOgólnie proces demonicznej ciemnej przemiany dotyczy czterech parametrów: wzorców energetycznych, które decydują o stanie fizycznym materialnego ciała (zdrowiu), kodów świadomości, albo raczej myślenia, gdyż to określenie odnosi się nie do mocy „nici”, ale do potocznie zwanego myślenia, oraz dotyczy także ciała duchowego i ponadduchowego. Degradacja tych poszczególnych części decyduje o stanie zapisów w Archiwum Dusz, miejscu, gdzie powstał ludzki duch. Tak jak każdy człowiek ma swoją szpitalną metrykę, tak i duch ludzki jest wyposażony w zapis łączący go z całością boskich duchowych przestrzeni, swoistą matrycę stworzenia. Z tym wszakże założeniem, że zapis ten stale się zmienia, odzwierciedlając aktualny stan duchowo-energetyczny istoty ludzkiej.

Jeśli człowiek staje się zły, jeśli duchowe zasady świata dusz (jaźni, dźiwy, atmana) mu nie odpowiadają, z wolna zatraca się w znieprawieniu i powolutku przemienia swoją energetykę, dopasowując ją do wibracji, jakie tworzą demoniczne siły ciemności. Gdy proces przemiany się zamknie, albo osiągnie poziom całkowitego rozbicia zapisów w Archiwum Stworzenia, dusza i duch zaczynają podlegać prawom tamtego świata. Po śmierci taki człowiek zostaje albo wykorzystany do ataków na innych ludzi, albo rozbity na protoplazmę (unicestwiony), albo po dalszej obróbce, zwanej „kodowaniem” (nowych wartości, nowych energii) zasila armię przeklętych lub jest bezpośrednio przenoszony do świata piekieł (naraka loka). Niemniej w każdym z tych wymienionych przypadków jego los jest nie do pozazdroszczenia, a cierpieniom jego w tym swawolnym stanie duszy nigdy nie będzie końca. Istnieją cztery wtajemniczenia świata ciemności.   Continue reading →

Reklamy

Satanizm – demaskowanie chamstwa

Satanizm – w spolszczeniu szatanizm, obejmuje lucyferianizm, diskordianizm, setyzm, thelemizm, czarnoksięstwo, etc., to taka szkodliwa ideologia polegająca w skrócie na przypisywaniu Bogu zła, szkodliwości i błędu. Demony i ludzie źli, pochrzanienie, pomyleni przez demony, zakałapućkani i programowo sataniczni obłąkańcy przypisują Bogu, Elohim zło czy błędy. Satanizm to termin określający przekonania i ideologie, charakteryzujące się wierzeniami związanymi z Szatanem, Lucyferem, Belzebubem czy Sethem lub filozofią akcentującą opozycyjną stronę świata bądź ludzkiej natury (Szatan jako personifikacja natury ludzkiej).

satanizm-jako-zaburzenie-umyslowe

Odwrócony pentagram – symbol satanizmu

Satanizm to szerokie pojęcie w którym mieści się całe spektrum rozmaitych ruchów i organizacji oraz osób indywidualnych i z niczym nie związanych tworzących tak zwane własne ścieżki. Można jednak zwykle wyróżnić dla ideologii satanistycznych kilka istotnych punktów wspólnych, jak chorobliwie podkreślany indywidualizm, chorobliwie pojęta wolność jednostki mająca na celu hedonistyczne zadowalanie własnych zmysłów, żądz i najbardziej absurdalnych pomysłów czy też chorobliwe zwalczanie wszelkiej mistyki, duchowości i ezoteryki wywodzącej się od Boga, szczególnie od Boga Najwyższego, Absolutu, Brahmana.

Swawola i szał zmysłów zamiast wolności, liczenie się tylko z sobą i własnym ja, zwalczanie wszystkiego co mogłoby to własne ja, ego, rozpuścić w Bogu, wolny seks bez wiązania się z kimkolwiek innym dłużej niż na czas kopulowania (burdelaryzm), odwrócenie hierarchii poziomów duchowych w zaświecie czyli postawienie sfer piekielnych jako najwyższych do osiągnięcia, np. kult nicości – to wszystko jest szeroko pojętą ideologią z nurtu satanistycznego.

Nicość zwykle opisuje się barwnie bez nadawania nazw, a jej opis jest przypisywany bogu, niebiosom, wyższym sferom świadomości, wyższym poziomom realizacji, tak, że ludzie przyjmujący ideologię satanistyczną nie są nawet świadomi tego, że zmierzają do piekieł unicestwienia. Ideologie satanistyczne poznać także po agresywnym domaganiu się tolerancji i akceptacji dla wszelkich dewiacji, zboczeń i wynaturzeń seksualnych, co jest generalnie stałym punktem programu, chociaż czasem na początku sprytnie maskowanym.

Ruch satanistyczny w XX wieku reaktywował i rozpromował Anton Szandor LaVey w latach 60-tych XX wieku, w czasie rewolucji obyczajowej przełomu lat 60-tych i 70-tych XX wieku. Poszczególne grupy satanistyczne są dość zróżnicowane pod względem przekonań, jednak można wyróżnić dwa główne kierunki:

satanizm teistyczny (czczący Szatana jako realne bóstwo mogące ingerować w bieg wydarzeń);
satanizm ateistyczny i deistyczny, w tym satanizm laveyański, niejako satanizm ideologiczny, bez kultu;
satanizm indywidualistyczny polegający na tworzeniu własnych ścieżek i autorskich kursów pseudo rozwoju;
Pojęcie satanizmu wywodzi się ze starożytnej Palestyny; Żydzi odnosili je do osób, które podważały treści biblijne. O satanizm byli często posądzani wolnomularze. Były mason, Léo Taxil, opublikował dzieło, w którym twierdził, że czczą oni tajnie szatana.  Continue reading →