Monthly Archives: Marzec 2009

Lista dewiacji seksualnych i zboczeń

Seks – dewiacje i zboczenia seksualne

Wynaturzenia seksualne

Dewiacje, zboczenia i  wynaturzenia seksualne

Seks (łac. sexus – płeć) w znaczeniu ogólnym oznacza całość życia erotycznego człowieka, w znaczeniu węższym zachowania seksualne, a potocznie stosunek płciowy. Oprócz pełnych stosunków płciowych, ludzi a także niektóre gatunki zwierząt cechuje też wiele innych zachowań seksualnych. Zaliczają się do nich flirtowanie, uwodzenie – czyli zachowania i działania mające na celu zainteresowanie sobą potencjalnego partnera seksualnego, petting – czyli pieszczenie narządów płciowych lub innych stref erogennych partnera, które może doprowadzić do orgazmu, ale z wyłączeniem wejścia członka do pochwy, masturbacja, autoerotyzm – czyli doprowadzanie się do orgazmu bez fizycznej pomocy innej osoby. 

Badaniem naukowym zjawisk związanych z seksualnością człowieka zajmuje się seksuologia, a leczeniem zaburzeń i dewiacji w tej sferze – seksuologia kliniczna. Specjaliści z tego zakresu to seksuolog, androlog i ginekolog oraz psycholog. Naukowe badania zachowań seksualnych na Zachodzie mają swój początek w XX wieku, chociaż najstarszym naukowym podręcznikiem seksuologii jest niewątpliwie indyjska Kamasutra…

DEWIACJE I DZIWACTWA SEKSUALNE

Dewiacja seksualna, parafilia, trudne do precyzyjnego zdefiniowania i różnie opisywane zaburzenie potrzeby seksualnej (popędu płciowego). Cechą charakterystyczną dewiacji jest według niektórych autorów dziwaczność potrzeby seksualnej, stałe, bądź okresowo i długotrwale występujące seksualne uzależnienie od czynników niezwykłych albo nie do przyjęcia, np. popęd do dzieci (pedofilia), do zwierząt (zoofilia), do rzeczy (fetyszyzm), do obnażania się przed obcymi (ekshibicjonizm), do doznawania cierpienia (masochizm) lub jego zadawania (sadyzm) itd.

Dewiacja może występować na przemian ze stanem normalnym, zachowanie dewiacyjne może być bardziej pożądane niż zachowanie normalne, ale może też być jedynym podniecającym i zaspokajającym (normalne „nie działa”). Dewiację nazywano dawniej zboczeniem seksualnym. Termin „parafilia” użyty był po raz pierwszy przez Wilhelma Stekela w latach 20-tych XX wieku. Upowszechniał ten termin od lat 60-tych John Money, opisując parafilię jako „seksualnoerotyczne udekorowanie (embellishment), lub alternatywę dla oficjalnej, ideologicznej normy.

Szeroka definicja dewiacji obejmuje wszystkie zachowania seksualne, które są w populacji rzadkie, dziwaczne, ekstrawaganckie czy niebezpieczne (seks na motocyklu w czasie szybkiej jazdy). Współcześnie większość dewiacji nie jest uważana za chorobliwe czy wymagające leczenia, nie jest też penalizowana. Niektóre dewiacje u znacznej części osób mogą wzbudzać lęk lub obrzydzenie oraz inne uprzedzenia (np. podniecenie ze spożywania kału). Prawdopodobnie najlepiej dewiacje seksualne, w większości nieszkodliwe opisuje termin „dziwactwa seksualne” lub „dziwaczne, ekstrawaganckie upodobania seksualne”. Dewiacje mogą powodować uboczne problemy psychiczne czy seksualne, kiedy osobie trudno jest znaleźć partnera podzielającego preferowany sposób zaspokajania seksualnego, kiedy dewiacja jest dla osoby wstydliwa czy stresująca lub trudna do zaakceptowania (np. ekshibicjonizm, agorafilia, ekstrementofagia).  Continue reading →

Reklamy