Category Archives: psychiatria sądowa

Paranoja a przywódcy sekt katolickich i chrześcijańskich

Paranoja – obłąkanie religijne a przywódcy sekt katolickich i chrześcijańskich


Grecki termin ‚paranoja’ znaczy dosłownie obłęd, co już za czasów Hipokratesa i Galena wskazywało na najcięższy rodzaj zaburzeń i choroby psychicznej. W starożytności używano terminu paranoja na określenie ogólnie rozumianego szaleństwa, wariactwa. Współcześnie w świadomości społecznej paranoja kojarzy się przede wszystkim z chorobliwym brakiem zaufania, zazdrością, pieniactwem i poczuciem nieuzasadnionego zagrożenia. 

Paranoja-religia-chrześcijańska

Systematyczne podejście do zjawiska obłąkania pozwala wyróżnić trzy jej odmiany: Pierwsza to schizofreniczna postać paranoi. Trafnie zobrazował ją Ron Howard w swoim filmie „Piękny umysł”. Widzimy w nim jak choroba głównego bohatera Johna Nasha stopniowo upośledza jego kontakt z rzeczywistością oraz wzmaga występowaniem omamów i niespójnych przekonań typu: toczy się wojna, ktoś chce mnie zniszczyć.

Paranoja polityczna

Paranoja ma też swoją polityczną odmianę. Nie jest to już jak w pierwszym przypadku choroba a jedynie sposób interpretowania rzeczywistości społeczno-politycznej, zwykle podpartej teoriami spiskowymi jak syndrom smoleński wielu polityków katolickich czy szerzej chadeckich w Polsce. Ten rodzaj paranoi ujawnia się na przykład w wypowiedziach osób, które przy pomocy różnego rodzaju spiskowych teorii wyjaśniają procesy historyczne albo aktualne wydarzenia na scenie politycznej. Wspólnym mianownikiem przekonań tych ludzi jest pogląd o istnieniu tajemniczej grupy osób, która próbuje jakoś zaszkodzić grupie, z którą się utożsamiają (Np. żydokomuna). Przekonania te są jednocześnie odporne na kontrargumenty, ponieważ tworzą silnie broniony przez ego system o dużym stopniu spójności. Nie jest on jednak na tyle koherentny, aby nie było można wykazać, że rozważania paranoika politycznego nijak się mają do rzeczywistości. Zdemaskowanie politycznej paranoi może na przykład pójść po linii wykazania, że postuluje ona istnienie niezidentyfikowanej, tajemniczej grupy, która generuje zło, ale brak jest realistycznych dowodów na istnienie grupy spiskowej.  Continue reading →

Reklamy

Branice – Inkwizycyjny obóz koncentracyjny i psychuszka

Branice (druga Bereza Kartuska) jedno z największych miejsc kaźni faszystowskich czy raczej inkwizycyjnych na ludności polskiej. 

braniceHistoria Gminy Branice to przede wszystkim historia jej sołectw, ale szczególnie samych Branic, gdzie od końca XIX wieku funkcjonuje jedno z największych miejsc kaźni faszystowskich czy raczej inkwizycyjnych na ludności. Jak wiadomo obóz koncentracyjny czyli Polski Łagier w Berezie Kartuskiej nie był ani pierwszym ani jedynym miejscem kaźni dla heretyków, dysydentów, społecznych pasożytów czy rewolucjonistów. Na pewno łagier w Branicach oficjalnie zwany szpitalem powstał wcześniej niż ten w Berezie Kartuskiej, jako miejsce pracy przymusowej dla osób społecznie niepożądanych przez władze, bogaczy oraz katolicką inkwizycję kościelną. Można powiedzieć, że Branice rozwinęły się na łagrze, na obozie koncentracyjnym. W Polsce pierwszy taki łagier „szpitalny” został założony w 1835 roku, a był nim formalnie Wojewódzki Zakład Psychiatryczny w Owińsku w dawnym województwie poznańskim, obecnie wielkopolskim, bardzo zasłużony w eliminacji dysydentów i heretyków, bo psychiatria w XIX jak wiadomo zastępowała skompromitowaną instytucję papieskiej inkwizycji i jej katolickie palenie niewygodnych osób na stosach. 

Branice to Gmina typowo rolnicza, leżąca w południowej części województwa opolskiego na płaskowyżu głubczyckim wchodzącym w skład Wyżyny Śląskiej. Powierzchnia Gminy to 122 km2, z czego ponad 90 % stanowią gleby o wysokiej bonitacji w klasie od I – III. Gminę zamieszkuje 7473 mieszkańców – dane ze stycznia 2007. Graniczy ona od północy z gminą Głubczyce, od wschodu z gminą Kietrz a od południa i zachodu z Czechami tak, że 50% linii granicznej gminy stanowi granica państwowa z Czechami. Jest to region z typową strukturą wiejską z urodzajnymi glebami i korzystnym klimatem. Położenie i warunki glebowo-klimatyczne decydują o dominującym profilu rolniczej działalności w gminie. W Branicach jest jedno z trzech tajnych więzień internacyjnych formalnie legalizowanych jako szpital, ale wiadomo, że przebywają tam na dożywotnich internacjach więźniowie polityczni Rzeczpospolitej Polskiej, prowadzone są nielegalne eksperymenty medyczne, pranie mózgu, przypalanie prądem elektrycznym oraz inne tortury zlecane formalnie przez sąd lub prokuratury ale bez orzeczenia o winie czy rozprawy sądowej. Po prostu obóz koncentracyjny typu amerykańskiego Guantanamo na Kubie dla osób niewygodnych politycznie.

Nazwa wsi Branice leżącej w powiecie głubczyckim w województwie opolskim nad Czesko-Polską granicą na przestrzeni lat była właściwie taka sama, zmieniała się jedynie jej pisownia. I tak w pierwszych źródłach z 1278 roku napisano Branicz, a w 1377 roku – Brenicz. Pochodzi ona z czeskiego brana – brama lub od braniti – bronić, stąd wywodzi się także nazwisko – Bran. Nazwa Branice może znaczyć albo „mała brama” albo też „własność Brana” lecz w tej kwestii nie ma jasności. Można nazwę wsi wywodzić od miejsca „branki” czyli przymusowego poboru do wojska, co źle się kojarzy ale może być najbardziej prawdziwe. Prowadził tu szlak handlowy do Moraw, założono więc dla jego obrony zamek. W 1288 roku właścicielem włości był Bennisch – Benedykt, który za wiele nieprawości jakie popełnił musiał zadośćuczynić, odstępując sporo swoich dóbr, poszkodowanym. Jest to okres od którego Branice cieszą się złą sławą. „Benisz Branicki” jak się sam nazywał od swoich posiadłości, pochodził ze znakomitego rodu Krawarów, do niego należało również dziś Czeskie Uvalno z zamkiem Czwilin.  Continue reading →

Ciemna przemiana – upadek dusz ludzkich

Proces upadku i degradacji – Ciemna przemiana

Ciemna przemiana to proces upadkowej, degradacyjnej przemiany energetyczno-duchowej struktury człowieka, podczas którego cała duchowa istota ludzka zostaje wypisana z dobrej, boskiej, energii jedynej i przemianowana na złą energię przeciwną, przez co raz na zawsze zostają zerwane wszelkie więzy z boskimi przestrzeniami duchowymi, które stworzyły ludzkiego ducha i duszę. Jeśli duch zostanie wypisany z Archiwum Stworzenia, z Księgi Życia, nawet Bóg Stwórca nie będzie w stanie odzyskać go dla tego świata. Nie dlatego, że Bóg Stwórca nie dysponuje taką Mocą, ale dlatego, że sam nie zaprzecza Prawom, na których całość zbudował.

ciemna-strona-mocyOgólnie proces demonicznej ciemnej przemiany dotyczy czterech parametrów: wzorców energetycznych, które decydują o stanie fizycznym materialnego ciała (zdrowiu), kodów świadomości, albo raczej myślenia, gdyż to określenie odnosi się nie do mocy „nici”, ale do potocznie zwanego myślenia, oraz dotyczy także ciała duchowego i ponadduchowego. Degradacja tych poszczególnych części decyduje o stanie zapisów w Archiwum Dusz, miejscu, gdzie powstał ludzki duch. Tak jak każdy człowiek ma swoją szpitalną metrykę, tak i duch ludzki jest wyposażony w zapis łączący go z całością boskich duchowych przestrzeni, swoistą matrycę stworzenia. Z tym wszakże założeniem, że zapis ten stale się zmienia, odzwierciedlając aktualny stan duchowo-energetyczny istoty ludzkiej.

Jeśli człowiek staje się zły, jeśli duchowe zasady świata dusz (jaźni, dźiwy, atmana) mu nie odpowiadają, z wolna zatraca się w znieprawieniu i powolutku przemienia swoją energetykę, dopasowując ją do wibracji, jakie tworzą demoniczne siły ciemności. Gdy proces przemiany się zamknie, albo osiągnie poziom całkowitego rozbicia zapisów w Archiwum Stworzenia, dusza i duch zaczynają podlegać prawom tamtego świata. Po śmierci taki człowiek zostaje albo wykorzystany do ataków na innych ludzi, albo rozbity na protoplazmę (unicestwiony), albo po dalszej obróbce, zwanej „kodowaniem” (nowych wartości, nowych energii) zasila armię przeklętych lub jest bezpośrednio przenoszony do świata piekieł (naraka loka). Niemniej w każdym z tych wymienionych przypadków jego los jest nie do pozazdroszczenia, a cierpieniom jego w tym swawolnym stanie duszy nigdy nie będzie końca. Istnieją cztery wtajemniczenia świata ciemności.   Continue reading →

Pedofilia – Dewiacja kobiet i mężczyzn

Pedofilia to temat modny i popularny, szczególnie za sprawą pedofilskich afer w wielu krajach świata, takich jak USA, Kanada, Irlandia, Hiszpania, Chorwacja, Portugalia, Filipiny czy Polska. Słowo pedofilia podobnie jak molestowanie brzmi poprawnie politycznie, jednak stoi za nim zawsze osobista tragedia wykorzystywanej lub gwałconej ofiary rzutująca na jej życie i zdrowie.

Pedofilia to dotychczas temat tabu, acz od 1990 roku coraz bardziej popularny, szczególnie za sprawą pedofilskich afer w wielu krajach świata, takich jak USA, Kanada, Irlandia, Hiszpania, Chorwacja, Portugalia, Filipiny czy Polska. Tytułem wstępu kilka doniesień prasowych na temat pedofilskich wybryków, przestępstw i molestowań.

Lista pedofilskich przestępstw odnotowanych w Polsce od początku XXI wieku przez sądy i policję to 2-3 tysiące zgłoszeń rocznie. Ilość incydentów odnotowywana przez społeczne organizacje antypedofilskie wskazuje, że problem dotyczy 10-15 tysięcy molestowanych i gwałconych ofiar rocznie. Niestety tylko jeden na dziesięć 10-20 aktów molestowania seksualnego dzieci trafia na policję i do sądu w trybie karnym. Ciągle wykrywalność i karalność tej zbrodni jest niewielka.

Stop pedofilii

Stop pedofilii

Słowo pedofilia podobnie jak molestowanie seksualne brzmi poprawnie politycznie, jednak stoi za nim zawsze straszliwa osobista tragedia molestowanej seksualnie, wykorzystywanej seksualnie bądź gwałconej ofiary rzutująca na jej życie i zdrowie. Wiele ofiar pedofilów, dawniej zwanych najczęściej pedałami, ofiar aktów w swej istocie homoseksualnych kończy samobójstwem, chorobą psychiczną lub narkomanią totalnie samodestrukcyjną. Najczęstszym powodem samobójstwa dziecka jest jego wykorzystywanie seksualne przez osobę dorosłą, zwykle z bliskiego otoczenia dziecka, które nie umie sobie poradzić z tym straszliwym problemem.  Continue reading →

Homoseksualizm a Biblia, Koran i Hinduizm

Homoseksualizm (uranizm) zgodnie potępiają Biblia, Koran jak i niektóre pisma hinduistyczne. Zastanawiające dlaczego mądrość ludowa tak wielu kultur i cywilizacji jest generalnie przeciwna homoseksualizmowi, chociaż współcześnie mówi się o „innej orientacji seksualnej”. Tutaj znajdziesz oryginalne teksty które o tym mówią oraz trochę historii i ciekawostek.

Homoseksualizm penalizowany w historii ludzkości

Termin „homoseksualizm” posiada stosunkowo młody rodowód a został wprowadzony do literatury w 1869 roku przez węgierskiego lekarza Karla Maria Kertbeny’ego. Wcześniej używano jedynie terminu „sodomia”, który odnosił się do stosunków analnych, uważanych w ówczesnych czasach za przestępstwo przeciwko naturze.

homoseksualizm-i-unicefHomoseksualizm jest na rok 2009 uważany za przestępstwo lub występek w ponad 80 krajach świata, a w siedmiu z nich – m.in. w Arabii Saudyjskiej i Iranie, w Czeczenii, Iraku, Jemenie, Mauretanii i Sudanie utrzymywanie stosunków seksualnych przez dwóch mężczyzn może być karane śmiercią. Surowe represje wobec gejów stosuje się również m.in. w Bangladeszu, Egipcie, Malezji i Pakistanie, gdzie wyroki pozbawienia wolności wahają się od 3 do 20 lat’. Za nieprzestrzeganie zakazu stosunków z osobami tej samej płci przewiduje się kary od uwięzienia poprzez chłostę publiczną aż po śmierć.

Homoseksualizm (uranizm) rzadko występował w społeczeństwach pierwotnych. Antropolodzy spotkali się z nielicznymi tylko przypadkami kultur akceptujących homoseksualizm wśród ludów pierwotnych, Indian i w starożytnej Grecji. Hammurabi w swym słynnym kodeksie przewidywał karę śmierci za praktyki homoseksualne.

W 533 roku ery chrześcijańskiej Kodeks Justyniański z Bizancjum dopuszczał kastracje gejów, którzy stawali się w ten sposób eunuchami. Homoseksualizm w Europie chrześcijańskiej został uznany jako przestępstwo już przez papieża Grzegorza IX w 1233 roku. Rozpoczęło to długi okres tępienia i prześladowania homoseksualistów. W 1260 roku w Orleanie wydano edykt, na podstawie którego homoseksualistów pozbawiano jąder, a później i członka. W ślad Hiszpańskiej Inkwizycji poszły inne kraje europejskie. Homoseksualistów karano kastracją, obcinaniem rąk, konfiskatą mienia, banicją. Continue reading →

Zaburzenia życia popędowego – zboczenia psychozy i nałogi

Zaburzenia Życia Popędowego

Artykuł dostarcza podstawowej wiedzy naukowej dla terapeutów zajmujących się takimi sprawami jak zaburzeniami popędu do odżywiania, popędu samozachowawczego, nałogi, samogwałt, narcyzm, pigmalionizm, ekshibicjonizm, fetyszyzm, oglądactwo, wąchactwo, ocieractwo, popęd do zwłok, popęd do nieletnich, popęd do starców, popęd do zwierząt, pederastia, transwestytyzm, sadyzm, masochizm, homoseksualizm.

Popędem nazywamy jednostkę czynnościową regulującą zacho­wanie i mającą na celu zabezpieczenie równowagi biologicznej ustroju. Popędy to pierwsze mechanizmy regulacyjne (poza od­ruchami), dzięki którym zostają zaspokojone potrzeby biologicz­ne organizmu. Popędy uruchamiają i podtrzymują odpowiednie czynności zaspokajające podstawowe potrzeby biologiczne. U zwierząt niższych popędy są mechanizmami wrodzonymi, a u człowieka i zwierząt wyższych popędy wytwarzają się w du­żej mierze dzięki doświadczeniu.

Działania popędowe to czyny bez zastanowienia i refleksji, dokonywane tylko pod wpływem popędu lub silnego afektu patologicznego, bez liczenia się z konsekwencjami. Według tej definicji mogą być tylko stany afektu patologicznego i stany krótkiego spięcia.

Stany afektu patologicznego – to reakcje afektywne niewspółmierne, spowodowane organicznymi zaburzeniami mózgu. Afekt patologiczny powoduje zwężenia pola świadomości. Taki chory może dokonać aktu agresji w stosunku do kogoś z otoczenia lub samego siebie. Podobnie dzieje się w stanach krótkiego spięcia. W tym stanie też dochodzi do głębokiego zwężenia pola świadomości w następstwie długotrwałych upokorzeń, pogardy, pewna sytuacja staje się „kroplą wody przepełniającą dzban” i człowiek dokonuje czynu gwałtownego w stosunku do osoby nad nim się znęcającej. To są działania popędowe gwałtowne. 

zaburzenia-popedu

Inne działania popędowe:

Continue reading →

Ewangeliczni chrześcijanie spalili kobietę żywcem w czasie egzorcyzmów w sekcie

Pewnie nikt by się spodziewał, skoro przeminęło już prawie pierwsze dwudziestolecie XXI wieku. Niestety epoka Ryb będących symbolem chrześcijaństwa i Ewangelii Jezusa Chrystusa wciąż panuje. Ciemnota z kościoła ewangelicznych chrześcijan w amerykańskiej wersji nazywających się Zborami Bożymi dokonuje cudu bestialskiego inkwizycyjnego torturowania zakończonego po tygodniu męczarni uroczystym spaleniem ciałopalnym kobiety, matki dwojga dzieci, na stosie poświęconym Jezusowi Chrystusowi i egzorcyzmom. Zamiast oczyszczenia duchowego co jest istotą religijną egzorcyzmu mamy palenie żywcem w ogniu sekty ewangelicznych chrześcijan! Najpewniej proces destrychianizacji ludzkości Bóg musi przyspieszyć, inaczej ofiar porąbanych, fanatycznych, obłąkanych sekt wierzących ślepo w biblijne wersety będzie więcej, niczym w papieskim średniowieczu. 

Ewangeliczni chrześcijanie spalili żywcem kobietę na stosie

Neoewangeliczna sekta tak zwanych Ewangelicznych Chrześcijan w El Cortezal na północnym wchodzie Nikaragui w dniu 21 luty 2017 roku spaliła żywcem młodą kobietę, by wypędzić z niej rzekomego diabła. Aresztowano pastora i jego czworo najbardziej fanatycznych pomocników. Zbrodnia dokonana przez zbór sekty ewangelicznych Chrześcijan wstrząsnęła całą Nikaraguą. 

ewangeliczni_chrzescijanie_aresztowani_za_bestialskie_morderstwo

Ewangeliczni chrześcijanie aresztowani za bestialskie morderstwo

Ofiara niebezpiecznej sekty Ewangelicznych Chrześcijan, Vilma Trujillo miała zaledwie 25 lat, męża i dwoje dzieci. Mieszkali w wiosce El Cortezal na północy kraju. We wtorek 15 lutego 2017 roku jej męża Reynalda Peralty nie było w domu, pomagał w gospodarstwie mieszkającej w innej wiosce matce, skąd wrócił po kilku dniach. Zeznał potem policji kryminalnej Nikaragui, że od pewnego czasu żona uskarżała się na jakieś dolegliwości i zachowywała trochę dziwnie, zwłaszcza od kiedy zaczęła zażywać specyfiki przepisane przez lokalnego medyka, legalnie działającego curanderos.  Continue reading →

Jerzy D. ze Świdnicy – zbrodniczo internowany

Wyrok sądu katolickiego: Jerzy D. rzekomo niepoczytalny zostaje dożywotnio internowany

Jerzy D., 58-latek ze Świdnicy nigdy wcześniej nie leczył się psychiatrycznie, nie ma zaburzeń psychicznych. Nie miał też żadnych konfliktów z prawem, ale wielokrotnie krytykował zepsucie moralne kościoła katolickiego. W Świdnicy ma żonę i dorosłą córkę, pracował jako mechanik. Przez ostatnie lata pisał wielokrotnie do hierarchów pedofilskiego kościoła katolickiego listy, w tym rzekomo obraźliwe, negując niektóre poczynania zepsutych moralnie duchownych, księży pedofilów, dupczycieli nielegalnych konkubin plebanijnych, złodziei i oszustów w sutannach. Nigdy nie otrzymał odpowiedzi, a jego uwięzienie w Częstochowie to kolejna złośliwa zbrodnia katolickiej sekty na Narodzie Polskim.

Każdy protest przeciwko zbrodniczej i niemoralnej działalności kościoła katolickiego i jego niemoralnego szamba w postaci sekt takich jak paulini, dominikanie, rydzykowcy, franciszkanie czy michalici – zawsze jest słuszny, uzasadniony, potrzebny i nie może podlegać karaniu przez sądowych bandytów wykonujących dla kościoła katolickiego usługi za łapówki z kurii. Jeśli dla jakiegoś psychiatrycznego zbuka z Krakowa pan Jerzy D., za krytykę kościoła katolickiego jest niepoczytalny, to leczyć trzeba psychiatrycznie psychiatrę i paulinów, najlepiej całą ich sektę przerobić na oddział zamknięty domu wariatów! Wierzenie w urojenia, jakoby żydówka Maryja z Izraela zachowała dziewictwo a zapłodnił ją jakiś Duch wskutek czego urodziła Syna Jezusa Chrystusa, to zapewne schizofrenia albo podobnie ciężka psychoza urojeniowa wymagająca leczenia w pierwszej kolejności, a to z uwagi na to, że urojenie to występuje już na ziemi polskiej stanowczo za długo i jest przewlekłe oraz powoduje epidemię psychozy indukowanej na dużą skalę!

Policyjni bandyci terroryzują Jerzego D. w Częstochowie

Policyjni bandyci terroryzują Jerzego D. w Częstochowie

Skatoliczały psychotycznie Sąd Okręgowy w Częstochowie wysługujący się niebezpiecznej sekcie paulinów odrzucił w czwartek 13 czerwca 2013 roku zażalenie Jerzego D., który rzekomo sprofanował Piekielnie Czarny Obraz na Jasnej Górze, na przymusowe umieszczenie go w szpitalu psychiatrycznym na oddziale dożywotniej internacji sądowej. Decyzja jest prawomocna, 11 czerwca 2013 minęło pół roku od bezprawnego i bezpodstawnego tymczasowego aresztowania 58-latka ze Świdnicy – bohatera narodowego Jerzego D. Pozostaje tylko wniesienie kasacji. A miało już w Polsce nie być stalinowskich psychuszek, internowania oraz detencji bez udowodnienia winy i sprawiedliwego procesu sądowego. Skoro człowiek rozumie pisma sądowe i pisze zażalenia oraz skargi na decyzje sądu, to niewątpliwie jest całkowicie poczytalny i w pełni władz umysłowych, a debil psychiatryczny, który orzekł całkowitą niepoczytalność powinien za oszustwo siedzieć w kryminale albo lepiej na internacji za wypisywanie głupot w orzeczeniach psychiatrycznych! Tym psychiatrycznym potworem katolickim jest członek sekty radiomaryjców z Krakowa Stanisław Teleśnicki.  Continue reading →

Lista dewiacji seksualnych i zboczeń

Seks – dewiacje i zboczenia seksualne

Wynaturzenia seksualne

Dewiacje, zboczenia i  wynaturzenia seksualne

Seks (łac. sexus – płeć) w znaczeniu ogólnym oznacza całość życia erotycznego człowieka, w znaczeniu węższym zachowania seksualne, a potocznie stosunek płciowy. Oprócz pełnych stosunków płciowych, ludzi a także niektóre gatunki zwierząt cechuje też wiele innych zachowań seksualnych. Zaliczają się do nich flirtowanie, uwodzenie – czyli zachowania i działania mające na celu zainteresowanie sobą potencjalnego partnera seksualnego, petting – czyli pieszczenie narządów płciowych lub innych stref erogennych partnera, które może doprowadzić do orgazmu, ale z wyłączeniem wejścia członka do pochwy, masturbacja, autoerotyzm – czyli doprowadzanie się do orgazmu bez fizycznej pomocy innej osoby. 

Badaniem naukowym zjawisk związanych z seksualnością człowieka zajmuje się seksuologia, a leczeniem zaburzeń i dewiacji w tej sferze – seksuologia kliniczna. Specjaliści z tego zakresu to seksuolog, androlog i ginekolog oraz psycholog. Naukowe badania zachowań seksualnych na Zachodzie mają swój początek w XX wieku, chociaż najstarszym naukowym podręcznikiem seksuologii jest niewątpliwie indyjska Kamasutra…

DEWIACJE I DZIWACTWA SEKSUALNE

Dewiacja seksualna, parafilia, trudne do precyzyjnego zdefiniowania i różnie opisywane zaburzenie potrzeby seksualnej (popędu płciowego). Cechą charakterystyczną dewiacji jest według niektórych autorów dziwaczność potrzeby seksualnej, stałe, bądź okresowo i długotrwale występujące seksualne uzależnienie od czynników niezwykłych albo nie do przyjęcia, np. popęd do dzieci (pedofilia), do zwierząt (zoofilia), do rzeczy (fetyszyzm), do obnażania się przed obcymi (ekshibicjonizm), do doznawania cierpienia (masochizm) lub jego zadawania (sadyzm) itd.

Dewiacja może występować na przemian ze stanem normalnym, zachowanie dewiacyjne może być bardziej pożądane niż zachowanie normalne, ale może też być jedynym podniecającym i zaspokajającym (normalne „nie działa”). Dewiację nazywano dawniej zboczeniem seksualnym. Termin „parafilia” użyty był po raz pierwszy przez Wilhelma Stekela w latach 20-tych XX wieku. Upowszechniał ten termin od lat 60-tych John Money, opisując parafilię jako „seksualnoerotyczne udekorowanie (embellishment), lub alternatywę dla oficjalnej, ideologicznej normy.

Szeroka definicja dewiacji obejmuje wszystkie zachowania seksualne, które są w populacji rzadkie, dziwaczne, ekstrawaganckie czy niebezpieczne (seks na motocyklu w czasie szybkiej jazdy). Współcześnie większość dewiacji nie jest uważana za chorobliwe czy wymagające leczenia, nie jest też penalizowana. Niektóre dewiacje u znacznej części osób mogą wzbudzać lęk lub obrzydzenie oraz inne uprzedzenia (np. podniecenie ze spożywania kału). Prawdopodobnie najlepiej dewiacje seksualne, w większości nieszkodliwe opisuje termin „dziwactwa seksualne” lub „dziwaczne, ekstrawaganckie upodobania seksualne”. Dewiacje mogą powodować uboczne problemy psychiczne czy seksualne, kiedy osobie trudno jest znaleźć partnera podzielającego preferowany sposób zaspokajania seksualnego, kiedy dewiacja jest dla osoby wstydliwa czy stresująca lub trudna do zaakceptowania (np. ekshibicjonizm, agorafilia, ekstrementofagia).  Continue reading →