Tag Archives: gułag

Branice – Inkwizycyjny obóz koncentracyjny i psychuszka

Branice (druga Bereza Kartuska) jedno z największych miejsc kaźni faszystowskich czy raczej inkwizycyjnych na ludności polskiej. 

braniceHistoria Gminy Branice to przede wszystkim historia jej sołectw, ale szczególnie samych Branic, gdzie od końca XIX wieku funkcjonuje jedno z największych miejsc kaźni faszystowskich czy raczej inkwizycyjnych na ludności. Jak wiadomo obóz koncentracyjny czyli Polski Łagier w Berezie Kartuskiej nie był ani pierwszym ani jedynym miejscem kaźni dla heretyków, dysydentów, społecznych pasożytów czy rewolucjonistów. Na pewno łagier w Branicach oficjalnie zwany szpitalem powstał wcześniej niż ten w Berezie Kartuskiej, jako miejsce pracy przymusowej dla osób społecznie niepożądanych przez władze, bogaczy oraz katolicką inkwizycję kościelną. Można powiedzieć, że Branice rozwinęły się na łagrze, na obozie koncentracyjnym. W Polsce pierwszy taki łagier „szpitalny” został założony w 1835 roku, a był nim formalnie Wojewódzki Zakład Psychiatryczny w Owińsku w dawnym województwie poznańskim, obecnie wielkopolskim, bardzo zasłużony w eliminacji dysydentów i heretyków, bo psychiatria w XIX jak wiadomo zastępowała skompromitowaną instytucję papieskiej inkwizycji i jej katolickie palenie niewygodnych osób na stosach. 

Branice to Gmina typowo rolnicza, leżąca w południowej części województwa opolskiego na płaskowyżu głubczyckim wchodzącym w skład Wyżyny Śląskiej. Powierzchnia Gminy to 122 km2, z czego ponad 90 % stanowią gleby o wysokiej bonitacji w klasie od I – III. Gminę zamieszkuje 7473 mieszkańców – dane ze stycznia 2007. Graniczy ona od północy z gminą Głubczyce, od wschodu z gminą Kietrz a od południa i zachodu z Czechami tak, że 50% linii granicznej gminy stanowi granica państwowa z Czechami. Jest to region z typową strukturą wiejską z urodzajnymi glebami i korzystnym klimatem. Położenie i warunki glebowo-klimatyczne decydują o dominującym profilu rolniczej działalności w gminie. W Branicach jest jedno z trzech tajnych więzień internacyjnych formalnie legalizowanych jako szpital, ale wiadomo, że przebywają tam na dożywotnich internacjach więźniowie polityczni Rzeczpospolitej Polskiej, prowadzone są nielegalne eksperymenty medyczne, pranie mózgu, przypalanie prądem elektrycznym oraz inne tortury zlecane formalnie przez sąd lub prokuratury ale bez orzeczenia o winie czy rozprawy sądowej. Po prostu obóz koncentracyjny typu amerykańskiego Guantanamo na Kubie dla osób niewygodnych politycznie.

Nazwa wsi Branice leżącej w powiecie głubczyckim w województwie opolskim nad Czesko-Polską granicą na przestrzeni lat była właściwie taka sama, zmieniała się jedynie jej pisownia. I tak w pierwszych źródłach z 1278 roku napisano Branicz, a w 1377 roku – Brenicz. Pochodzi ona z czeskiego brana – brama lub od braniti – bronić, stąd wywodzi się także nazwisko – Bran. Nazwa Branice może znaczyć albo „mała brama” albo też „własność Brana” lecz w tej kwestii nie ma jasności. Można nazwę wsi wywodzić od miejsca „branki” czyli przymusowego poboru do wojska, co źle się kojarzy ale może być najbardziej prawdziwe. Prowadził tu szlak handlowy do Moraw, założono więc dla jego obrony zamek. W 1288 roku właścicielem włości był Bennisch – Benedykt, który za wiele nieprawości jakie popełnił musiał zadośćuczynić, odstępując sporo swoich dóbr, poszkodowanym. Jest to okres od którego Branice cieszą się złą sławą. „Benisz Branicki” jak się sam nazywał od swoich posiadłości, pochodził ze znakomitego rodu Krawarów, do niego należało również dziś Czeskie Uvalno z zamkiem Czwilin.  Continue reading →

Reklamy